السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: فاطمه مشايخ)
7
قصص الأنبياء (النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين) (قصص قرآن) (به ضميمه زندگانى چهارده معصوم ع) (فارسى)
كه تصديقكنندهء كتاب و شريعتى بود كه در نزد شما است ، تا به او ايمان آورده و او را يارى كنيد ، آنگاه فرمود : آيا به رسول من و به آنچه در كتاب آسمانى او فرستادم اقرار داشته و از پيمان من پيروى خواهيد كرد ، همه گفتند : اقرار داريم ، خداوند فرمود : شما گواه باشيد و من هم با شما از گواهان خواهم بود ) راوى مورد وثوق و اعتماد ، على بن ابراهيم در صحيح از ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده است كه خداوند هيچ پيامبرى را از صلب آدم مبعوث نكرده جز آنكه به دنيا باز مىگردد و امير المؤمنين ( ع ) را نصرت مىنمايد و پيمان انبياء در آيهء فوق همين است كه همهء انبياء به رسول خدا ( ص ) ايمان بياورند و امير المؤمنين ( ع ) را نصرت و يارى نمايند و اين پيمان در عالم ذر از آنها گرفته شده و آنها به آن اقرار كردهاند . در اين خصوص به نظر ما اخبار كافى و وافى رسيده كه زمانى كه قائم آل محمد ( عج ) خروج نمايد و سلطنت بدست او برسد ، در آن زمان نبى اكرم ( ص ) و امير المؤمنين خروج خواهند نمود در حالى كه امير المؤمنين صاحب عصا و ميسم است كه نقش آن بسم اللَّه است و با آن بر پيشانى افراد نقش مىزند كه اين فرد مؤمن است و نيز نقش ميسم بسم الكافر است كه با آن بر پيشانى كافران نقش مىزند تا افراد كافر از مؤمن باز شناخته شوند . و در آن زمان همهء ائمه عليهم السلام رجعت خواهند نمود تا امير المؤمنين ( ع ) و مهدى صلوات اللَّه عليه را يارى كنند ، خصوصا انبيائى كه در راه خدا آزار فراوان ديدهاند ، نظير زكريّا و يحيى و حزقيل و ساير انبيائى كه بدست كافران كشته يا مجروح گشتهاند و همانا اخبار فراوان مستفيضى در بارهء رجوع ايشان به دنيا و انتقام كشيدن از قاتلين آنها و انتقام از خون حسين ( ع ) وجود دارد ، و از ( جميل ) از ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت شده كه فرمود : اين فرمودهء خداى متعال كه مىفرمايد : ( همانا ما پيامبران خود و كسانى را كه ايمان آوردهاند در زندگى دنيا و در روزى كه گواهان بر مىخيزند يارى و نصرت مىنمائيم ) [ 1 ] به خدا قسم كه در بارهء رجعت است ، به جهت اينكه انبياء كثيرى در دنيا نصرت نشدند و ائمه نيز بعد از آنها در دنيا كشته شده و يارى نشدند ، پس اين قول خداى تعالى در بارهء وقوع رجعت است و مراد از
--> [ 1 ] سورهء مؤمن ، آيه 51 .